อีบัน บรรลัย หรือบันเหี้ยไรก็แล้วแต่คุณ คุณ คุณ จะเรียกค่ะ ;D
แต่ไม่ชอบให้คนขึ้นต้นเรียกว่า นังบัน นะ มันเหมือนย่ำเกียรติกันยังไงก็ไม่รู้ ต่อให้เป็นผู้ใหญ่พูดก็เถอะ
เกิดวันพฤหัสที่ 29 ตุลา และยังคงไม่เข้าใจว่าทำไมแม่ไม่รอเบ่งกูอีก 2 วัน จะได้เกิดฮาโลวีนพอดี
ณ เวลา 14 นาฬิกา 7 นาที
ก่อนที่กูจะเกิด แม่เล่าให้ฟังว่า แม่ไปตลาดสด แล้วเห็นอึ่งอ่างอยู่ในกะลามัง ที่เค้ามัดๆไว้น่ะ
แม่ไปยืนดูด้วยความอยากแดกอึ่งอ่าง และน้ำลายก็หยดใส่กะลามัง ..
สรุป กูเป็นตัวเหี้ยอะไรมาเกิดก็มิทราบได้ ..
อีบันไม่ใช่คนสุภาพ พูดจาคะ ขา หวาน อ่อนน้อม ตลอดเวลา
ให้เกียรติ กับผู้ที่ให้เกียรติ เกลียด ผู้ที่้เกลียด และรัก ผู้ที่ให้ความรัก
เพราะำสำหรับเรา มันยากมากเลย ที่จะรักคนที่เราเกลียด
อีบันไม่ใช่คนดีขนาดนั้น แต่ตอนนี้ก็พยายามที่จะรักคนที่เกลียดอยู่นะั
ใครทำให้โกรธ ไม่เท่าไหร่ ไ่ม่นานก็ลืม
แต่ใครทำให้แค้น ให้ตายก็ยากที่จะลืมได้ ต้องใช้เวลานานทีเดียว
เรื่องเกลียดก็ไม่ค่อยจะเกลียดใครได้จริงๆ
เป็นคนที่เวลาโกรธ จะหัวเราะ =___="
และเวลาร้องไห้ ก็จะหัวเราะ [ เออ กูบ้า ]
ก็คือว่า ถ้าโกรธ จะทำหน้าจริงจังไม่ได้ - -" ถ้าแม่งใครทำให้หัวเราะ กูก็หัวเราะแล้ว
แต่ไม่ได้หมายความว่าไม่โกรธนะ
ส่วนเวลาร้องไห้ จะร้องไห้หน้ากระจก แล้วชี้หน้า หัวเราะตัวเองแล้วพูดกับตัวเอง
" มึงแม่ง ทุเรศว่ะ 5555555555+ "
เวลาใครจับผิด จะยิ่งแสดงพิรุธ - -"
ควบคุมไม่ได้ว่ะ ต่อให้กูไม่ได้ทำอะไรผิด หรือไม่ได้เกี่ยวข้องเหี้ยไรเลยก็เหอะ
ตอน ป.3 เคยทะเลาะกับเพื่อน แล้วหนีขึ้นหลังคาบ้านใครก็ไม่รู้ ไปนั่งร้องไห้
จนทั้งซอยมาอ้อนวอนขอร้องให้กูลงไป ขอร้องหลายวิธีก็ไม่ได้ผล
สุดท้าย กูง่วง ก็เลยลงแล้วไปอาบน้ำนอนปกติ -*-
เคยเล่นซ่อนหากัีบเืพื่อนแล้ววิ่งไปบนหลังคา
เหยียบหลังคาแตก =[]="
และยังไม่มีใครรู้ความลับนั้น
ชอบการแข่งขัน และจริงจังกับมันมากซะด้วย
และรับไม่ได้กับคำว่า " เสมอ "
แต่ส่วนใหญ่จะจบลงเพราะมัวแต่มือสั่น ใจสั่น ทำอะไรไม่เต็มที่ทุกที
เวลาตั้งใจจะแสดงอะไรให้ใครดูมักจะทำพลาดตลอด
เป็นคนขี้อิจฉาเข้าขั้นมาก แต่ไม่ได้ริษยาใคร
** ปล. อิจฉา คือ อ๊า เค้าได้ดีกว่าอ้ะ อยากได้มั่งจัง
แต่ถ้าริษยา แหม อีนี่ได้ดีกว่าเรา ขอแช่งให้แม่งตกต่ำ <<---- แบบนี้บาป กูไม่ได้ทำนะ
เวลาคิดจะทำผิดอะไร มักจะมีผู้สมรู้ร่วมคิดเสมอ
แต่ทุกครั้งที่ถูกจับได้ คนที่โดนด่า ก็คือ " กู " คนเดียว
ส่วนพวกนั้นน่ะเหรอ ไม่รู้ไม่เห็นอะไรทั้งสิ้น ดีจัง กูอีกแล้วค่ะ
แยกแยะอะไรไม่ค่อยเป็น ว่าอะไรควร อะไรไ่ม่ควร
เพราัะมักจะคิดไปด้านดีตลอด แต่ผลตอบรับคือด้านร้ายเสมอ
หลายคนกล่าวว่า ผู้ที่ยกย่องสรรเสริญตัวเองคือคนที่มี อัตตาสูง
แต่ท่านอาจารย์พรหมกล่าวว่า การสรรเสริญตัวเอง คือการให้กำลังใจตัวเองในแง่บวก
และเป็นแรงผลักดันให้พยายามมากยิ่งขึ้น
;D รู้สึกดีจริงๆนะ
เป็นคนที่มีความทะเยอทะยานอยากทำนู่นอยากทำนี่
และมันก็เป็นแรงผลักดันให้พยายามทำต่อไปจริงๆ
หลายคนมองว่าเก่ง แต่ที่จริงโง่บรม
เป็นคนที่คิดยังไงก็พูดไำปอย่างนั้น และแน่นอน โดนด่ากลับมาทุกครั้ง
ตัวตนเป็นคนยังไงก็อย่างที่เห็นๆอยู่
ไม่มีัมาเก็บซุ่มเงียบ
แต่ยอมรับว่าบางคราวก็เป็นอะไรที่ไม่ใช่ตัวเอง
กรณีพบคนที่ไม่รู้จักอะไรเลยจริงๆครั้งแรก
แต่ถ้าเป็นคนที่ไม่นานก็ต้องิรู้จักกันแน่นอนอยู่แล้วก็จะัเปิดเผยตัวตนเต็มที่
ตอน ป.4 - ม.2 เรียบร้อยมาก
รับไม่ได้กับคำว่า " แก " , " แรดมาก " พวกนี้
เรียกเพื่อนทุกครั้งจะเรียก " คุณ " นำหน้าเสมอ
จำได้ว่าตอน ม.2 เป็นคนเงียบๆ ใครๆก็เกรงใจ
แต่นั่นก็ไม่ใช่นิสัยที่แท้จริง
เอ๊ะ สรุป กูเป็นยังไงวะเนี่ย ?
ไม่รู้อะไรดลใจให้ตอน ม.2 ปลายๆ เริ่มเปลี่ยนนิสัย
เอาแม่งทุกอย่าง
แต่ยังละเว้นอบายมุข ยกเว้น ไพ่ :D
ก็ยอมรับว่าเป็นคนขี้อวดอยู่พอสมควร
แต่ก็ไม่ได้เข้าขั้นให้น่าหมั่นไส้มากเกินไปนี่หว่า ?
อีบ้า โรคจิต ประสาทหลอน นั่นจะถือว่าเป็นคำชม
ไม่มีมารยาทบนโต๊ะอาหาร เคยทำได้ครั้งเดียวจนได้คำชมที่เหลือเชื่อ
คือ ป้าของโอปอล XD!!
พ่อแม่กูไม่ได้สอนมารยาทมาตั้งแต่เด็กๆ
แต่เวลากินอาหารร่วมโต๊ะใหญ่กับพ่อแม่ต่อหน้าแขกคนอื่น กูก็โดนด่าตลอด - -*
เคยโดนแม่ตบหน้าที่ BTS ตอนกูเด็กๆ และเข้าไปใกล้ๆเส้นเหลือง
[ ดีนะ กูไม่หน้าคว่ำตกลงไป ]
แม่บอกว่าเคยมีคนทักว่า กูโตขึ้นไปจะลำบาก
ตอนนี้ก็ได้แต่ทำให้ดีที่สุด โตขึ้นไปก็เป็นเรื่องของอนาคต
จริงๆแล้วเป็นคนที่ไม่ค่อยรู้เรื่องราวอะไรของคนนั้นคนนี้หรอก
แต่มีคนมาเล่าให้ฟังเสมอ และพอกูเล่าให้เพื่อนกูฟังต่อ
มันก็จะบอกว่า
" มึงนี่แม่ง รู้ทุกเรื่อง "
อะไรที่ไม่ใช่ความลับจริงๆ ก็จะไม่เก็บ
แต่อะไรที่บอกให้เก็บ ก็จะเก็บเงียบ
งงอยู่เหมือนกันบางครั้ง
ที่เพื่อนบอกว่า ถ้ามึงเป็นกู มึงจะอยากรู้มั้ยว่าใครด่ามึง
พอกูไม่บอก ก็โกรธกู
และพอกูบอก เ้ค้าก็หาว่ากูยุ
กูอีกแล้ว
กูก็หลั่นล้าไปกับคนอื่นเรื่อยๆ
ปรับตัวไปตามสถานการณ์
ใครคุยเรื่องอะไร ถ้ากูคุยได้ กูก็คุยด้วย
ก็นั่งเงียบๆมันน่าเบื่อนี่นะ
เพื่อนด่าไฮเปอร์ เพราะอยู่นิ่งไม่ค่อยจะได้่
ก็ไม่ชอบอยู่นิ่งๆนี่หว่า
คงเพราะสนิทกับอาจารย์มากเกินไป
หลายๆคนเลยมองว่า กูเป็นคนไปฟ้องอาจารย์ว่าเพื่อนทำนู่นทำนี่
พูดจาสัตย์จริง กูไม่เคยพูด
ครั้งหนึ่งที่เงินเพื่อนในห้องหาย
อาจารย์เรียกกูไปถามว่ามีใครน่าสงสัยมั้ย
กูบอกคงไม่ใช่เพื่อนในห้องหรอก ไม่น่าจะทำอย่างนั้น
อาจารย์ก็บอก กูมองโลกในแง่ดีเกินไป ให้ระวังตัวไว้บ้าง
เพื่อนบอกว่า กูไว้ใจคนง่ายเกินไป
กูก็แค่คิดว่า ถ้ากูจะเป็นเพื่อนกับใครสักคนนึง
แล้วเค้าคอยระแวง ไม่ไว้ใจกูตลอดเวลา
กูก็คงรู้สึกไม่ดีเหมือนกันละนะ
แน่นอน การไม่ไว้ใจใคร อาจทำให้ปลอดภัย
แต่กูอยากเผชิญมากกว่าเก็บเงียบๆสังเกตไปเรื่อยๆ
เป็นคนที่เชื่อคนง่ายมาก
พี่กูบอกกูว่า
แบรนด์ สกัดมาจากตูดไก่
กูก็เชื่อมาตั้งแต่ ป.5 จนถึง ม.5
และพอเล่าให้เพื่อนฟัง เค้าก็หัวเราะกูกัน
เป็นคนฉลาดแกมโกง
เจ้าคิด เจ้าแค้น แต่จะพยายามไม่แค้นใครไว้มาก
ไม่อยากจองเวร เดี๋ยวผิดพรรณไม่สวย มัวแต่เครียด
กำลังฝึกให้อภัยคนอยู่ แต่ยังไม่มีใครมาทำให้โกรธสุดๆซักที
เวลาอยู่ในสถานการณ์จริง มักจะคิดอะไรไม่ออก
แต่พอผ่านไปสักพัก ความคิดจะแล่นพรูเข้ามา
เลยต้องคิดตามหลังเสมอว่า ทำไมตอนนั้นกูคิดไม่ออกวะ
เวลาโมโห เป็นคนโมโหร้ายมาก
ทำลายข้าวของ แต่ก็จะพยายามยับยั้ง
เช่น ปาโทรศัพท์ ใส่ที่นอน
นินทาคนอื่นอ่ะ เคยแน่นอนน
แต่กับเพื่อนในกลุ่ม ไม่เคยเอามานินทาเด็ดขาด
เป็นคนเอาแต่ใจ และน่าแปลก ที่คนรอบข้างมักจะตามใจ
ถือว่าเป็นข้อโชคดีของตัวเองละกัน < แย่เนอะ
ชอบแดกนมเปรี้ยวบีทาเก้นท์มาก แดกวันละขวดใหญ่ๆ 24 บาท
แต่ไม่ยักกะขี้ออก
ถ้ารู้ว่าตัวเองผิดจริงๆก็จะขอโทษ
ถ้าพูดขอโทษไปแล้วไม่มีอะไรดีขึ้นก็จบแค่นั้น
ไม่พูดอะไรอีก
อะไรที่ปฏิเสธ ก็คือ ปฏิเสธ จริงๆ
แต่ถ้าอะไรที่เป็นเรื่องจริง ก็จะไว้คุยกันหลังไมค์
ไม่ค่อยมีความลับอะไรมากมาย
ขี้เกียจจำ
มักจะทำตัวไม่ถูกถ้าถูกชม
เลยถูกมองว่าน่าหมั่นไส้ [ ก็คงงั้น ]
แต่ถ้าโดนด่านี่จะวางตัวเก่งมาก
เป็นคนที่โคตรรักสัตว์
ตั้งแต่นก หนู จระเข้ กิ้งก่า ยันไส้เดือน
แต่เพื่อนมักร้อง อี๋ ทุกครั้งที่เห็นเล่นกับอย่างหลัง
แม้จะอยู่ ม.5 แล้ว
แต่นิสัยก็ยังไม่เคยเปลี่ยนเป็นผู้ใหญ่ขึ้นสักที
ยังรู้สึกตัวเสมอ ว่านิสัยเด็กมาก
คิดอะไรไม่ค่อยเป็น และไม่คิด ถ้าไม่มีคนบอกให้คิด
หลายครั้งชอบนั่งมองนอกกระจกรถ
และคิดว่า ตอนนี้เรานั่งอยู่บนรถ
คนที่ประเทศนั้นนี้ก็อยู่นู่นนี่นั่น
แล้วก็จินตนาการไปถึุงมนุษย์ดาวอังคารบุกโลก
และท้งโลกก็ลุกฮือขึ้นต่อสู้
ด้วยการตีฆ้องร้องป่าวให้เสียงดังก้องไปถึงดาวอื่น บลาๆๆๆ
ไม่ใช่คนนิสัยดีมาก แต่ก็ไม่ได้ถึงขั้นให้คนอื่นมาด่า อีชั่ว , อีเลว
ไม่เข้าใจกับคนที่บอกว่าเกลียด แต่ก็ยังคุยกับเค้าเสมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ค่อนข้างหลงตัวเอง แต่ไม่ได้มาพร่ำเพ้อรำพันความงามของตนให้คนไม่รู้จักฟัง
กูก็บ้าของกูไปกับคนที่กูสนิทนั่นละ จริงๆก็ไม่ได้คิดอะำไรมากมายหรอก
แต่ไม่ยักกะรู้ ว่าบางคนคิด
ระลึกกับตนเอาไว้เสมอว่า คนไม่ดีก็มีหัวใจ คนเลวบางครั้งก็ทำอะไรที่ไม่ตั้งใจ
และคนทุกคนควรได้รับการให้อภัย
อยากเรียนภาษาให้ได้หลายๆภาษา จะได้คุยกับคนได้เยอะๆ
ชอบคุยกับคนใหม่ๆ
ชอบสอน ชอบสอน ชอบสอน
ไม่ได้ตั้งใจอวดตน ก็เห็นเค้าไม่เข้าใจ ไม่รู้เลยสอน
ก็อยากให้เข้าใจไปด้วยกัน
เห็นอย่างนี้ ชอบอ่านหนังสือธรรมะ เรื่องกรรมมากกกกกก
พยายามรักษาศีล 5 ให้เป็นวันๆไป
เป็นไปได้ก็อยากใส่บาตรทุกวันเหมือนกัน
ถ้ามีขอทานให้เลือกให้เงินจะเลือกคนแก่เสมอ
เพราะผ่านโลกมามากแล้ว เค้าควรได้รับการดูแล เอาใจใส่ และพักผ่อนอย่างเต็มที่
จะมองว่าเค้าไม่ทำอะไรไม่ได้ สังขารคนเรามันร่วงโรยไปวันๆ
ถ้าเป็นไปได้อยากพูดได้กับคนทุกชาติ
จะได้มีเื่พื่อนเยอะๆ :D
อาจจะไม่ใช่เืพื่อนที่ดีที่สุดของใคร
แต่เป็นหนึ่งในเพื่อน ที่เพื่อนไว้ใจ แค่นี้ก็เพียงพอสำหรับกูแล้วล่ะ ;))*
31 Oct 2009
วันที่อยากจะเกิด ♥
